Soms raakt een verhaal je niet door grote woorden of meeslepende gebeurtenissen, maar juist door de oprechtheid en het menselijke karakter ervan. Zo’n verhaal is dat van Ester Zwinkels, docent Frans op ISW Sweelincklaan en sinds kort deelnemer aan Team Westland. Ze beklimt dit jaar de Col du Tourmalet, met een buddykei in haar rugzak. Speciaal voor twee van haar leerlingen, Dana en Fenna.
Hoe het begon
Ester rolde eigenlijk een beetje het avontuur in. Haar man Mark fietste al in 2021 van Naaldijk naar de Tourmalet, maar moest toen eerder terug vanwege werk. Dit jaar besloot hij de hele week te blijven. “Zijn fietsvrienden zeiden meteen: dan moet jouw vrouw ook mee,” vertelt Ester.
Toch twijfelde ze in het begin. “Ik ben in de gelukkige omstandigheid dat ik in mijn directe omgeving nog weinig met kanker te maken heb gehad. Dat maakte me een beetje terughoudend. Mag ik dan wel meedoen? Kan ik wel iets betekenen?” Die twijfel verdween al snel toen ze besefte dat steun bieden aan anderen en geld ophalen voor het goede doel al waardevol genoeg is.
Van meelopen naar meedoen
Wat begon als het idee om Mark te ondersteunen, werd al snel haar eigen missie. “Ik ging vooral mee voor hem, maar langzaam werd het mijn eigen project. Je wilt je eigen bijdrage leveren, je eigen geld ophalen. Dan wordt het ineens persoonlijk.”
En persoonlijk werd het. Ester nam zich voor om pas later te bepalen voor wie zij haar buddykei, een steen die je tijdens de klim meeneemt, zou dragen. Ze wist dat dat moment vanzelf zou komen. En dat gebeurde.
Twee bijzondere leerlingen
Via collega’s hoorde ze begin dit jaar dat twee van haar leerlingen, Dana en Fenna, te horen hadden gekregen dat hun moeder borstkanker heeft. “Een tweeling, altijd samen, altijd bij mijn bureau. Lieve, warme meiden. En toen dacht ik meteen: voor hen wil ik naar boven.”
Sindsdien is er een bijzondere band ontstaan. Elke dinsdagochtend komen Dana en Fenna wat eerder naar school om bij te praten. Er is een appgroepje, en een gedeeld doel: iets positiefs halen uit een moeilijke situatie. “Ik heb ze gevraagd of ik voor hen en hun gezin de berg op mag. Ze gingen overleggen – en het mocht. Sindsdien vormen we een soort driehoekje samen.”
Een kei met een boodschap
De buddykei die Ester meeneemt, is niet zomaar een steen. Op de kei staat: Mam, je hoeft het niet alleen te doen, met drie kusjes eronder – van Dana, Fenna en hun broertje Levi. “Die zin hebben ze zelf bedacht. Omdat ze als tweeling altijd alles samen doen, weten ze hoe belangrijk steun is. In hun gezin is dat gevoel van samen ook heel sterk.”
Maar de meiden deden meer dan alleen toestemming geven. Ze begonnen een eigen actie, schakelden familie in en zamelden 3400 flessen (63 vuilniszakken) in. Daarmee haalden ze maar liefst ruim 500 euro op. “Ze hebben me enorm geholpen. Ik heb ook zelf een workshop Frans voor beginners georganiseerd, maar zonder hun hulp was het veel lastiger geweest.”
Frans, wijn en verbondenheid
De Franse les werd een feestje. “Er kwamen mensen die ook de berg op gaan, maar ook vrienden, familie, en onbekenden die het op Facebook of Instagram hadden gezien. We begonnen serieus, maar hoe meer wijn er in ging, hoe vloeiender het Frans werd,” lacht Ester.
Tijdens de workshop vertelde ze samen met Dana en Fenna waarom ze meedoet. Daarna was er ruimte voor plezier – precies zoals Ester is: een mix van lachen en tranen. “Dat hoort bij mij. En dat hoort ook bij Team Westland.”
Een reden die vanzelf kwam
Ester begon haar avontuur zonder duidelijk doel, maar dat veranderde. “Ik wist dat het moment zou komen. Helaas gaat er geen jaar voorbij waarin je niemand hoort die geraakt wordt. Maar in dit geval kwam het recht voor mijn neus. Deze meiden, zij moesten het zijn.”
Het verhaal van Ester Zwinkels laat zien hoe krachtig een klein gebaar kan zijn, en hoeveel impact het heeft als je zegt: je hoeft het niet alleen te doen. Soms heb je geen persoonlijk verlies nodig om iets goeds te doen – alleen een open hart en de wil om iets voor een ander te betekenen.
